فرمان حكومت استراباد حكم جهان مطاع شد آن كه چون پيشنهاد خاطر آفتاب اثر خسروى آن است كه هر يك از چاكران آستان ملايك پاسبان كه در سلوك ميثاق ارادت به هدايت صدق و كذب « 1 » خلوص بر همگنان سابق آيند و به حقيقت در طريق بندگى و رسم عبوديت راستى نمايند ، ايشان را از موهبتى خاص به عز اختصاص سرافراز فرماييم ، لهذا نظر به قابليت و استعداد عالىجاه رفيع جايگاه ، اخلاص و ارادت همراه ، مجدت و نجدت انتباه ، شوكت و جلالت دستگاه ، امير الامراء العظام ، محمد زمان خان و مراحم بيكران حضرت شهريارى دربارهء مشاراليه از ابتداى هذه السنهء فلان منصب حكومت استراباد و ايلخانيگرى طوايف يموت و كوكلان را بر او مرجوع و مقال قابليت و استعداد طويتش را به سمع اصغاء مسموع داشتيم « 2 » . به رسمى كه بايد و قسمى كه شايد ، چنان كه شايستهء كاردانىهاى

--> ( 1 ) - اين كلمهء « كذب » در اينجا درست به نظر نمىرسد . به قياس كلام و وجود و او عطف اين كلمه به همراه مضاف‌اليه آن بايد مفيد معنائى باشد برابر « هدايت صدق » . شايد هم : دأب . ( 2 ) - محققا اين فرمان وقتى صادر شده كه نادر از جانب طهماسب ثانى ظاهرا